arkadaşlar bu yazıyı çeviribilirseniz çok sevinirim
param yok ama hayır duamı esirgemem inşallah biriniz çevirir.

Kezban bir erkek gibi elini kalçasına dayamış hücüm edecek gibi duruyordu.Fakat yüzü , gözleri son derece sakindi.Yavaş yavaş yapacağını anlattı.Mutlaka babasına kimin kurşun attığını arayıp bulacaktı.Sonra bu katili hükümete verecek , astıracaktı.Fakat Hacı Durmuş ümitsiz bir yaşlıydı.”Adliye iki kapılıdır.Birisinden girilir , öbüründen çıkılır.” Diyordu.Hem kasaba komutanı Eseoğlu’nun en iyi adamıydı.Mümkün değil onun adamlarını içeriye attıramaz.Sonuçlarını görmezlikten gelirdi.Yaşlı adamın soğukkanlılığı kıza garip göründü.Başını yukarı kaldırdı:
-Amca , ben ahımı kimsede bırakmam! dedi.
Başka bir yanıt beklemeden dışarı çıktı.
Eseoğlu , öksüz kalan Kezban’ın güzelliğini zaten biliyordu.Şimdi ona daima: “Babasını eşkiyalar vurdu , çok acıyorum.Kimsesiz kız! Ne yapacak? Ben Yörük Hocayı çok severim.Bu zavallı adamın hatırı için , onu Tanrı’ın emriyle , Peygamberin kavliyle almak isterim.” diye sürekli haberciler gönderiyor , Kezban’dan ne evet , ne hayır , bir cevap alıyordu.